ISPARTA’DA "ALTIN" TİYATROSU: Vitrinler Dolu, Kasalar Kapalı!
Isparta sokaklarında bugünlerde trajikomik bir oyun sergileniyor. Altın fiyatları dünya piyasalarında "alım fırsatı" verecek seviyeye gerilerken, Isparta kuyumcuları bir anda "yokluk" sendromuna yakalandı. Vatandaş ucuz altın peşinde, esnaf ise etik değerleri rafa kaldırmış durumda.
"Zam Gelince Var, Düşünce Yok!"
Altın fiyatlarının dibe vurmasıyla birlikte yatırım yapmak ya da düğün hazırlığını tamamlamak isteyen Ispartalılar kuyumcular çarşısına akın etti. Ancak karşılaştıkları manzara tam bir fiyasko. Piyasa fiyatından altın satmamak için binbir dereden su getiren bazı esnaflar, vitrinleri parıl parıl parlamasına rağmen vatandaşa "Elimizde çeyrek kalmadı", "Sistem arızalı", "Toptancıdan mal bekliyoruz" gibi bayatlamış bahaneler sunuyor.
İşin daha vahim boyutu ise; piyasa fiyatı belli olmasına rağmen, bazı dükkanlarda dünya borsasının çok üzerinde fahiş fiyatlar talep edilmesi. Yani ya "yok" deniliyor ya da "fahiş fiyata var" dayatması yapılıyor.
Vatandaşın Sabrı Taştı: "Burası Kuyumcu mu, Müze mi?"
Kuyumcu dükkanlarından elleri boş dönen vatandaşlar, yaşanan bu duruma isyan ediyor. Çarşıda yükselen sesler, durumun vahametini özetler nitelikte:
"Vitrin dolup taşıyor, sorduğumuzda 'Onlar numune' diyorlar. Bizimle dalga mı geçiyorsunuz?"
"Fiyat bir kuruş artsa kapıda karşılıyorlar, düşünce dükkanın içinde saklanıyorlar!"
"Burası kuyumcu mu yoksa altın müzesi mi? Sadece bakmaya mı geldik?"
"Düşerken yok, çıkarken çok! Bu nasıl bir esnaflık ahlakıdır?"
Serbest Piyasa mı, Keyfi Piyasa mı?
Isparta’daki bu durum, serbest piyasa ekonomisinden ziyade **"fırsatçılık ekonomisi"**ne dönüşmüş durumda. Altın yükselirken saniyelik güncellemelerle karına kar katanların, fiyatlar düşünce kepenk indirme noktasına gelmesi sadece ekonomik bir tercih değil, aynı zamanda büyük bir güven suistimalidir. Vatandaş, devletin denetim mekanizmalarının bu "stokçu" zihniyete karşı acilen harekete geçmesini bekliyor. Kuyumcular Odası’nın ve ilgili denetim birimlerinin, vitrinindeki malı satmaktan imtina eden bu işletmelere karşı sessiz kalması, mağduriyetin boyutunu her geçen saat artırıyor.
Isparta esnafının büyük bir sınav verdiği bu günlerde, "ahilik" geleneğinden gelen dürüstlük ilkesi, yerini maalesef üç kuruşluk fazla kar hırsına bırakmış görünüyor. Altın her zaman değer kazanır ama kaybedilen esnaf itibarı bir daha asla geri gelmez.
